Turystyka zrównoważona w Egipcie
Oazy, brzegi Nilu i prawdziwe życie między pustynią a wodą – tak wygląda turystyka zrównoważona w Egipcie.
Z dala od wielkich statków wycieczkowych na Nilu i autokarowych objazdów zaczyna się inny Egipt: cichy, bliski ziemi i gościnny. Turystyka zrównoważona – nazywana też turystyką odpowiedzialną lub ekoturystyką – oznacza podróżowanie tak, aby kultura, przyroda i ludzie byli chronieni, a nie eksploatowani. To sposób podróżowania dla tych, którzy nie chcą jedynie odhaczać kolejnych zabytków, lecz poczuć prawdziwy Egipt. Na przykład ciepły wiatr nad palmami w oazach i plusk promów na Nilu. Albo spracowane dłonie garncarzy oraz ciszę pustyni o zmierzchu.
Oazy Siwa, Baharija, Dachla, Farafra i Charga to serce turystyki zrównoważonej w Egipcie. Otaczają je niekończące się wydmy i słone jeziora. Mimo to od tysięcy lat ludzie żyją tu z palm daktylowych, gajów oliwnych i gorących źródeł.
Oaza Siwa – kultura berberyjska i słone jeziora
Siwa leży niedaleko granicy z Libią i należy do najbardziej autentycznych miejsc w Egipcie. Mieszkańcy mówią w języku siwi, czyli dialekcie berberyjskim. Ponadto mieszkają w domach z kerszefu, tradycyjnego materiału z soli i gliny. Ruiny Szali, gorące źródła Kleopatry i słone jezioro Siwa zapraszają na spokojne dni z dala od masowej turystyki. Co więcej, kto szuka ekologicznych podróży po Egipcie, znajdzie tu ekolodże z naturalnych materiałów, niebo pełne gwiazd bez zanieczyszczenia światłem i ręcznie tkane dywany kobiet z Siwy.
Baharija, Dachla, Farafra i Charga
Dalej na wschód leży oaza Baharija z Czarną i Białą Pustynią oraz Dachla z historycznymi glinianymi wioskami Al-Kasr. Następnie warto odwiedzić Farafrę z kredowobiałymi skałami i Chargę, największą oazę regionu. Wszystkie łączy ten sam obraz: gaje palmowe, źródlana woda, spokojne wiejskie place i rodziny rolników uprawiające daktyle, oliwki i morele. To zatem ciche przeciwieństwo głośnego Kairu.
Nil to coś więcej niż rzeka – to jednocześnie źródło życia, miejsce pracy i dom. Dlatego wzdłuż jego brzegów w Minji, Luksorze i Asuanie wiejski Egipt pokazuje się w najbardziej pierwotnej formie.
Minja – ukryta dolina Nilu
Minja, często nazywana „panną młodą Górnego Egiptu”, jest niemal nieodkryta przez turystów. Właśnie dlatego szczególnie przyciąga podróżnych, którzy szukają prawdziwego życia na egipskiej wsi. Krajobraz tworzą pola trzciny cukrowej, rzędy palm i małe łodzie promowe. Z kolei w wioskach wokół Beni Hassan i Tuna el-Gebel rolnicy wciąż pracują na polach z osłami i wołami, tak jak ich przodkowie od stuleci.
Luksor – między świątyniami a polami
Na zachodnim brzegu Luksoru, za grobowcami królów, rozciąga się zielona mozaika pól pszenicy, trzciny cukrowej i koniczyny. Mieszkają tu fellachowie, czyli tradycyjni rolnicy znad Nilu, w małych wioskach z cegły mułowej. Wycieczki rowerowe polnymi drogami, wizyty w warsztatach alabastru w Gurnie czy herbata u rodziny rolników należą zatem do najbardziej autentycznych przeżyć w duchu turystyki zrównoważonej w Górnym Egipcie.
Asuan – nubijskie wioski i spokojne południe
Asuan to brama do Nubii. Kolorowe nubijskie domy stoją na Wyspie Elefantyna i na zachodnim brzegu. Ich kopulaste dachy i barwy ochry, turkusu i indygo to jeden z najpiękniejszych przykładów żywej kultury nad Nilem. Nubijczycy do dziś pielęgnują własny język, muzykę i gościnność. Dlatego wizyta w nubijskim domu przy herbacie i legendach o krokodylach to spotkanie z kulturą w najlepszym wydaniu.
Oprócz Nilu obraz turystyki zrównoważonej w Egipcie kształtują także wielkie jeziora.
Jezioro Karun w Fajum
Fajum, zaledwie dwie godziny jazdy od Kairu, to zielona oaza na skraju pustyni. Nad jeziorem Karun mieszkają rodziny rybaków, które wypływają prostymi drewnianymi łodziami i sprzedają połów na tradycyjnych targach. Ponadto koła wodne w Fajum, czyli wielowiekowa technika nawadniania, wciąż się obracają i nawadniają sady oraz pola róż.
Jezioro Nasera i nubijscy rybacy
Na południe od Asuanu rozciąga się Jezioro Nasera, jeden z największych sztucznych zbiorników na świecie. Żyją tu nubijskie rodziny rybaków, które łowią okonie nilowe, często na odległych wyspach dostępnych tylko łodzią. Dlatego rejs po Jeziorze Nasera to spotkanie z jednym z najcichszych i najbardziej dziewiczych krajobrazów Egiptu.
Turystyka zrównoważona oznacza także wspieranie tradycyjnego rękodzieła i dbanie o to, by przetrwało.
- Garncarstwo w Fustat (Kair) i Garagos (koło Luksoru) – ręcznie formowane naczynia gliniane według wielowiekowej techniki
- Tkactwo i tkanie dywanów w Achmim i w delcie Nilu – kolorowe tkaniny bawełniane i wełniane z rodzinnych warsztatów
- Rzeźba w alabastrze i kamieniu w Gurnie koło Luksoru – misterne wazy i misy z egipskiego alabastru
- Wyplatanie z liści palmowych w oazach – kosze, maty i kapelusze z liści palmy daktylowej
- Srebrna biżuteria Beduinów na Synaju – tradycyjne wzory z kamieni półszlachetnych i srebrnych nici
Wizyta w jednym z tych warsztatów – w Fustat, Achmim czy Gurnie – pozwala poznać rzemieślników osobiście, a jednocześnie wspiera lokalne rodzinne firmy. Właśnie na tym polega turystyka zrównoważona w Egipcie: wartość, która zostaje na miejscu.
Na Pustyni Wschodniej, na Synaju i wzdłuż wybrzeża Morza Czerwonego żyją Beduini, ludy koczownicze o wielowiekowej kulturze pustyni. Ich gościnność jest legendarna. Herbata przy ognisku, opowieści pod rozgwieżdżonym niebem, przejażdżki na wielbłądach przez wadi i noce w beduińskim namiocie należą bowiem do najintensywniejszych przeżyć, jakie oferuje Egipt. Wycieczki do obozów Beduinów koło Hurghady, Marsa Alam czy w górach Synaju łączą więc romantyzm pustyni z prawdziwą wymianą kulturową – z dala od hoteli na wybrzeżu.
Nubijczycy, odrębny lud z własnym językiem i długą historią nad górnym Nilem, kształtują region między Asuanem a Sudanem. Ich wioski zachwycają jaskrawo malowanymi domami, ręcznie robionymi talizmanami w kształcie krokodyli i rytmiczną muzyką bębna tar. Co więcej, nubijska kolacja z molochiją i świeżym plackiem chlebowym, przy muzyce i opowieściach o dawnym Nilu, to jedno z najserdeczniejszych przeżyć dla podróżnych szukających autentycznego Egiptu z dala od turystycznych szlaków.
Egipt to znacznie więcej niż piramidy i statki wycieczkowe. W oazach na pustyni, nad brzegami Nilu, na cichych jeziorach i w warsztatach rzemieślników żyje kraj, który zachował swoje tradycje. Dlatego turystyka zrównoważona zaprasza, by odkrywać ten Egipt z szacunkiem i ciekawością – wolniej, bliżej ludzi i w zgodzie z naturą, która od tysięcy lat podtrzymuje życie w tym kraju. Jeśli chcesz zaplanować taką podróż, napisz do nas – zespół Sharara Wycieczki chętnie pomoże. Więcej o ochronie przyrody przeczytasz również na stronie HEPCA.